Değişim

Kendi yoksulluğumuzda uyuşmuş,uykuya dalmışız..Dünyanın güzelliklerinden,saflıktan,temiz duygulardan,perilerden,meleklerden uzaklaşmız,onlara inanmaz olmuşuz..Herşey dış güzellik olmuş,estetik,biçim,şekil, “sanat için sanat” bilinci içerisinde,söylenilenlerden habersiz bir edebi olma çabası almış herkesi..Başkalarına yapabildiklerini gösterebilmek için..kendilerine birşey kanıtlama çabası olmaksızın toplumda iyi görünmek,arkasından iyi konuşulmak için..

Değişmeli dünya..
Siz ve sevgiyle.
İnançla..
Bugün.
Şu an.
Şu saniye.

Bütün tabuları teker teker yıkma zamanı..
Bütün kuralları yeniden yazma;
Hepsini birer birer değiştirip,yerine daha iyilerini,daha anlamlılarını,daha ruhanilerini,daha ilahilerini,daha büyülülerini koyma;
Evrene,doğaya,Tanrı’ya,Allah’a,SEVGİ’ye birşeyleri içeriden bırakabilip,kurallandırmadan yaşama;
Güç’e sığınıp bağışlama,ne kadar iyi bir insan olduğunu gösterme amaçlı değil,yaptığı iyiliği sevip,onu serbest kılma;
Yüreğinin taaaa derinlerinden sevme zamanı..Kısıtlamadan,kanat hediye ederek karşındakine,eğer uçmaya hazır değilse kanatları olarak bizzat,yani her zaman özgür bırakarak kendi yaşamını çizmesi,ne istediğini anlayabilmesi için..İstediğinin biz olmadığını anladığımızda kabullenip,geri çekilme zamanı.
Saygı duyma zamanı.
Ama en önemlisi;
Tüm yüreğinle inanma zamanı.
Bu dünyanın değişebileceğine,insanların pozitif yönde ilerleyebileceklerine,yol gösterilmesi gerekenlerin yolunun gösterileceğine;bütün bunları meleklere yüklerken hepimizin istersek melek,istersek şeytanın bizzat kendisi olduğumuzu hatırlamaya ihtiyacımız var.
Tüm kötülüklerin kaynağı biziz.
Tıpkı bütün iyiliklerin kaynağı olduğumuz gibi.
Ve eğer hepsini biz yaratmışsak,yeniden yaratabiliriz.
Değiştirebiliriz.
İstemediğimiz ne varsa,kabullenip,benimseyip,renklendirebiliriz.
Kaçmadan..
Kumların altına gömmeden..
Yüzleşerek..
Ve o aynaya baktığımızda ne görürsek görelim,severek..

İyiye doğru ilerleyen bütün değişimler sevgiyle başlar.
Kafada değil,yürekte biter herşey..
Başladığı yerde.
Ertelemeyin o halde..
Ne kendinizi,ne sevginizi,ne öfkenizi,ne kırgınlıklarınızı..
Açın kollarınızı dünyaya..
Onu kucaklayın;kucaklayın ki,o da sarıp sarmalasın sizi aşkla.
Bedeniniz inanmakta zorluk çekecek ruhunuzun beslenme şekline..
Ne kadar aç olduğunuzu göreceksiniz o an..
Doymak için kaşık kaşık sevgi atacaksınız ağzınıza..
Boğazınız yana yana midenize yerleşecek o tohumlar...
İçinizde büyüyecek..
Hazmedeceksiniz bütün kötüleri ve kötülükleri..
Ve..
Sevgi en saf ve temiz haliyle çıkacak sonra sizden..
Başkalarına aktarmak için..

İçinizdeki tohumları serpme zamanı artık..
Taşıyıcısınız siz..
Ve yarattığınız enerji tüm dünyayı saracak kadar güçlü.

Hayat ne kadar güzel aslında;gözleriniz kısık kısık kahkaha atarken,aslında görmeye ihtiyacınız olmadığını anlayacaksınız hissetmek için..

Ve işte böyle değişecek dünya.
Siz ve sevgiyle.
İnançla.
Bugün.
Şu an.
Şu saniye.

Gülümseyin..
Melekler belirecek o an yanınızda..
Kanat seslerini duyacaksınız..

O an anlayacaksınız ki değişim çoktan başladı...